وانیوار بوش

وانیوار بوش (1890–1974) مهندس، مخترع و مدیر علم آمریکایی بود که در طول جنگ جهانی دوم «دفتر پژوهش و توسعهٔ علمی» ایالات متحده را هدایت می‌کرد. او در تاریخ سامانه‌های دانشی بیش از همه به‌خاطر مقالهٔ ۱۹۴۵ خود، آن‌گونه که شاید بیندیشیم، شناخته می‌شود که در آن ممکس را پیشنهاد کرد.

ممکس هرگز ساخته نشد، اما این چشم‌انداز—یک دستگاه شخصی برای ذخیره‌سازی، پیوند دادن و پیمایش اطلاعات از طریق ردپاهای تداعی‌گرانه—دهه‌ها کار بعدی در ابرمتن ، رایانش شخصی و مدیریت دانش را شکل داد. بینش بوش این بود که کارِ دانشی در بنیاد خود غیرخطی است و ابزارها باید به افراد امکان دهند میان منابع ردپا بسازند، به‌جای آن‌که همه‌چیز را مجبور کنند در یک طرح‌وارهٔ واحد جا بگیرد.

برای پژوهشگر مشترک، بوش نقطهٔ آغاز یک تبار را نمایندگی می‌کند: از ممکس تا مغز دیجیتال تا گراف دیالکتیکی. این تکامل، از ممکس تا گراف دیالکتیکی است: ردپاهای تداعی‌گرانهٔ بوش به روابط استدلالیِ نوع‌دار تبدیل می‌شوند.